Nou, het zonnepanelen avontuur komt nu dan toch echt tot een einde…. maar het heeft wel ff weer wat voeten in aarde gehad. Vandaag was de dag dat Oedaş zou komen om onze panelen te keuren. En de technische ingenieur van Kaptan Solar Enerji zou er ook bij zijn. Hahaha echt op zn turks, ze zouden rond 10:10 uur er zijn. Om 11 uur hebben we toch maar even contact gezocht. Ja, ze zijn onderweg. Rond 11:30 uur a 11:45 uur zouden ze er echt zijn. Dus, om 12:10 uur waren ze er. Maar goed…. ze waren er. Dat was het belangrijkste.
Dus de controle kon beginnen. Ik moet zeggen, bijna on-turks nauwkeurig gingen ze bezig. De technische tekening kwam uit de tas en werkelijk elke schakeling en elke zekering werd er gecontroleerd. Oh jéé… daar ging het dus verkeerd. De mensen van Kaptan Solar Enerji hadden er een potje van gemaakt. Nou geloof mij…. ik heb best veel geduld. Maar dit was voor mij echt de druppel…. ik ontplofte. En door mijn eigen frustratie van het feit dat mijn turks in dit soort gevallen echt nog onvoldoende is…. ik heb een knallende koppijn er van over gehouden.
En weet je, uiteindelijk viel het mee. Maar er is in het afgelopen jaar al zo veel voorgevallen, dingen die ons steeds weer extra geld kosten…. het was de overbekende druppel zeg maar. De controleur van Oedaş, toevallig was dit ook de hoofd van de afdeling. Dus hij kon wat makkelijker beslissingen nemen. Op de technische tekening stond dat er een 300 mA zekering geplaatst moest worden maar de mannen van Serkan Kaptan hebben een zekering van 30 mA geplaatst. De controleur zei dat dit reden voor afkeuring is. Maar aan het einde zei hij omdat de geplaatste zekering gevoeliger is dan de beschreven zekering, daarom hoefde we het niet te (laten) vervangen.
Ze gingen zelfs het dak op om de panelen te controleren. En ook daar vond hij een afkeur punt. Alle kabel zijn voorzien van die beschermers… (geen idee hoe je dat noemt) maar 30 centimeter kabel had geen beschermer.
De controleur gaf aan dat dit officieel wel een afkeurpunt was maar als we beloofde dat we dat zsm zouden laten aanpassen zou hij het door de vingers zien. Dus…. goedgekeurd Mijn boosheid was nog wel aanwezig maar door deze uitspraak werd ik wel iets minder boos. Ik zag het einde van deze ellende dichterbij komen. Helemaal toen de controleur zei dat hij de boel direct zou ondertekenen en dat zou het volgens hem nog maximaal nog 2 weken duren voor alle administratieve zaken afgehandeld zijn. En dan…. dan kunnen we betaald terug leveren. Maar merk je op dat ik redelijk in de verleden tijd spreek. Want…. zo zou het moeten gaan. Alleen bij ons gaat alles toch weer anders.
Toen ze de panelen kwam aanleggen hebben ze de omvormer zo ingesteld dat we alleen stroom krijgen op basis van vraag. Dus als we een elektrisch apparaat in ons huis aanzette keek de omvormer of er ook aanbod was van de panelen en als dat zo was, dan kregen we stroom van ons dak en anders pakte we stroom van het stroom netwerk. Nu willen we die instelling dus graag kwijt. We willen nu volle bak opwekken. En alles wat we niet zelf gebruiken willen we dan natuurlijk verkopen aan het elektriciteit bedrijf. Om die instelling aan te passen in de omvormer moet er een heel team (…) komen. Kunnen ze gelijk dat stukje bescherming plaatsen op dak.
Hé maar mijn beste Mühendis, Serkan Kaptan had ons verteld dat jij dat kon doen. Helaas, de zoveelste leugen van meneer Serkan (baas van Kaptan Solar Enerji) Goed, wanneer komt dat team dan? Nou, Serkan wacht tot hij het rapport van de controleur binnen heeft (weet je nog, die controleur die ook de baas is van die hele afdeling)… dan gaat hij het rapport lezen. En dan gaat hij opzoek naar een team die dit voor ons kan doen. dus, weer minimaal een maand vertraging….. 😡 Intussen zijn we al even op zoek gegaan naar een ander zonnepanelen bedrijf die dit voor ons zou kunnen doen. Tja, de rommel van een ander opruimen en er zelf weinig aan kunnen verdienen… dat zien ze niet zo zitten. Woest….. whaaaaaaaa
Van de week ben ik met Selma weer ouderwets de bergen in gegaan, opzoek naar mooie foto’s. Bovenstaand het resultaat. Zoals je ziet is nu eindelijk toch ook de herfst hier aangebroken ondanks dat de temperatuur nog steeds aangenaam boven de 20 graden is. Maar als ik de lange termijn verwachting bekijk zie ik dat het hier binnen afzienbare tijd toch ook echt koud gaat worden. Niet kouder, maar gewoon koud.
Volgende week komen we ivm privé omstandigheden trouwens weer even naar Nederland. We vliegen 16 nov naar Amsterdam en 21 nov vliegen we weer terug.
Deze week een relatief korte blog. Kort, voor mijn doen kort. Maar ik kan afsluiten met een leuk nieuwtje. Ik heb iemand uitgenodigd die mij heel goed kent. Iemand die ik ook heel goed ken. Zoals wijzelf wel zeggen, ‘broeder van een andere moeder’ en zo voelt het echt. Hij woont tegenwoordig in Gambia en wij wonen natuurlijk in Turkije. Das dan wel bijna 8.000 km verder op, maar onze vriendschap is als vanouds. Over wie heb ik het? Hij is mijn getuige geweest op het huwelijk van Selma en mij. Hij is de Peetvader van Kenan. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Kortom, Bas heeft toegezegd dat hij de digitale pen op gaat nemen en zodra hij tijd heeft een verhaal gaat schrijven hier op deze site.
Mocht je nu zeggen van dat lijkt mij ook wel leuk…. ik wil best wat schrijven, dat kan. Gewoon even een berichtje en ik voeg je toe als schrijver voor mijn blog. Waarover? Schrijf over de band tussen ons. Schrijf over je passie. Schrijf een publieke opinie stuk. Het enige wat ik vraag is dat als je schrijft, houd even rekening mee met waar ik woon. Bog Brother kijkt ook over mijn schouder….
En voor nu sluit ik mijn verhaal van vandaag maar weer af. Tot een volgende keer. Laterzzzzzzzz
Roland in Turkije 