Fotografie? Voor mij is dat zoveel meer dan zomaar ‘een foto maken’. Het is niet die simpele klik op de knop, geen vluchtige actie die je snel even tussendoor doet.

Het draait voor mij om echt kijken. Oog hebben voor wat de meeste mensen over het hoofd zien. Het is de kunst van het observeren, het plezier om schoonheid, een intense emotie of een diepere betekenis te vinden, juist in alledaagse dingen.

Waar anderen achteloos doorlopen, stop ik. Terwijl de massa om zich heen kijkt, focus ik me. Mijn camera is geen apart instrument, maar voelt als een verlengstuk van mijn eigen blik. Een middel om mijn heel persoonlijke interpretatie van de wereld vast te leggen.

Bovendien is fotografie pure creativiteit. Dat zit hem niet alleen in compositie of kleur, maar vooral in het vermogen om een verhaal te vertellen zonder ook maar één woord te gebruiken. Om dat ene specifieke gevoel over te brengen, dat ene moment te grijpen dat anders onherroepelijk verdwijnt.

En natuurlijk, techniek hoort erbij. Ik moet weten hoe licht zich gedraagt, hoe die combinatie van sluitertijd, diafragma en ISO samen die belichting bepaalt. (De belichtingsdriehoek) Die kennis geeft me de vrijheid om niet alleen te reageren op wat ik zie, maar om het actief te sturen. Om heel bewust te kiezen hoe ik iets aan de kijker wil tonen: helder en direct, of juist mysterieus, vlijmscherp of eerder met een dromerige waas.