Vandaag wezen dwalen door het centrum van Şuhut. Het doel was om stappen te maken maar ook om foto’s te zoeken voor de invulling van de opdracht van de Foto7Weekse. Daarnaast is het FotoJaar van start gegaan. Daar doe ik ook aan mee.

Met het FotoJaar werk je twaalf maanden lang stap voor stap aan je fotografie. Elke twee weken krijg je een nieuwe opdracht in je mailbox en deel je je foto’s online met de groep. Je ontvangt persoonlijke feedback en inspiratie, zodat je technisch sterker wordt, creatiever leert kijken én gemotiveerd blijft. Alles speelt zich grotendeels online af, je hoeft dus nergens heen, met één gezamenlijke fotodag als extra hoogtepunt.

Uniek aan het FotoJaar zijn de zes videobesprekingen waarin ik (Mischa) jouw foto en die van anderen bespreek. Je krijgt tips, leert van elkaars werk en ontdekt hoe je nóg beter naar je eigen foto’s kunt kijken. Daarnaast leer je ook hoe je zélf beter feedback geeft – dat helpt je groei als fotograaf enorm.

De groep is bewust klein: maximaal 20 deelnemers. Dat zorgt voor een veilige, hechte sfeer waarin je echt kunt groeien. Iedereen is welkom: beginnende fotografen én mensen die al langer fotograferen. Leeftijd, cameratype of ervaring doen er niet toe, motivatie wel.

De opdracht voor de Foto7Weekse is nu: “Patronen”

Sluipen oude patronen er ongemerkt weer in? Een patroon is simpel gezegd een herhaling. Dat kan heel letterlijk zijn:
tegels, ramen, schaduwen, lijnen, structuren, bladeren, stoeptegels, hekwerken. Maar het kan ook subtieler zijn:
licht dat steeds terugkomt, vormen die elkaar opvolgen, ritme in beeld.

De opdracht:

Maak één foto waarin een patroon de hoofdrol speelt. Dat patroon mag strak en voorspelbaar zijn, maar juist ook bijna doorbroken.

Een kleine afwijking kan een foto ineens spannend maken. Deze opdracht mag technisch zijn, maar hoeft dat niet. Je kunt spelen met scherpte, onscherpte, licht en perspectief. En misschien ontdek je onderweg ook iets anders. Een patroon in hoe jij kijkt. Of hoe jij fotografeert. Soms is herkennen al genoeg. Doorbreken mag, maar hoeft niet meteen.

De eerste opdracht van het FotoJaar is:

“Dit ben ik”

De start van het Fotojaar is altijd een bijzonder moment.
Een groep mensen die elkaar nog nauwelijks kent, maar wel dezelfde liefde deelt voor fotografie.

We gaan dit jaar veel beelden van elkaar zien. We gaan kijken, reageren, leren en groeien. Dan is het fijn om eerst even stil te staan bij wie jij bent. Niet als fotograaf, maar als mens achter de camera.

Dat hoeft geen perfecte foto te zijn. Ook niet persé een technisch hoogstandje.
Wel een beeld dat iets over jou vertelt.

De opdracht

Maak één foto die antwoord geeft op de vraag: Dit ben ik.

Dat mag letterlijk zijn, maar zeker ook figuurlijk.

Denk bijvoorbeeld aan:

• een zelfportret, herkenbaar of juist heel subtiel
• een plek waar jij je thuis voelt
• een object dat iets over jou zegt
• een detail dat bij jouw dagelijks leven hoort
• iets wat jouw karakter typeert

Je hoeft niet alles te laten zien. Eén klein stukje is vaak al genoeg.

Waar let je op

Het gaat hier niet om perfectie, maar om intentie.

Vraag jezelf bij het maken van de foto af:

• waarom kies ik juist dit onderwerp
• wat zegt dit over mij
• wat wil ik laten zien, en wat juist niet

Kleine extra

Schrijf bij je foto een paar regels toelichting.
Niet om het beeld te verdedigen, maar om ons mee te nemen in jouw gedachte.

Dat helpt enorm bij het leren kennen van elkaar.

Waarom we hiermee beginnen

Deze opdracht helpt niet alleen om elkaar beter te leren kennen, maar ook om meteen bewust te fotograferen.

Je merkt vaak dat deelnemers hier al tegen kleine vragen aanlopen:

• durf ik mezelf te laten zien
• hoe persoonlijk wil ik worden
• wanneer zegt een beeld genoeg zonder uitleg

Tja, en als je dan toch aan de wandel bent, en ik heb mn camera bij me….