De eeuwige twijfel bips

Keuzes maken in fotografie is soms lastig – zeker als het gaat om een nieuwe camera. Na jaren trouwe dienst van mijn Nikon D750 ben ik toe aan een upgrade naar een systeemcamera. Binnen de Nikon-familie twijfel ik tussen de Z6III en de Z7II.

In mijn artikel leg ik op een eenvoudige manier uit wat het verschil is tussen een spiegelreflex en een systeemcamera, en tussen full-frame en crop. Daarna neem ik je mee in mijn zoektocht: van de professionele Z8 en Z9 (prachtig maar onbetaalbaar) tot de instapmodellen, en uiteindelijk de twee kanshebbers.

De Z7II is het detailmonster met 45,7 megapixels – perfect voor landschappen en grote prints. De Z6III is de moderne allrounder, sneller, beter in het donker en sterk in video. Vaak wordt hij zelfs het “kleine broertje van de Z8” genoemd.

Mijn dilemma? Voor landschappen trekt de Z7II, maar voor straatfotografie en festiviteiten past de Z6III beter. In mijn artikel deel ik deze afwegingen en nodig ik je uit om mee te denken: welke keuze zou jij maken, en wat zijn jouw ervaringen met deze camera’s?

Ozempic, Verkiezingen, Bosbranden en Dubbele Hernia: Roland is Terug van Weet-ik-Veel-Wanneer

Ik ben terug met mijn eigen pen na een periode van door ChatGPT geschreven blogs, ik deel updates over mijn gezondheid en het dagelijks leven in Turkije.

Mijn levenslange strijd met overgewicht leidde in 2020 tot een mini gastric bypass. Hoewel ik veel afviel, veroorzaakte de operatie ook chronische duizelingen door opgerekte aderen. Recentelijk zorgen een dubbele hernia en de daaruit voortvloeiende pijn ervoor dat wandelen en hiken, mijn belangrijkste vormen van beweging, steeds moeilijker worden. Dit resulteert in wederom gewichtstoename, ondanks de eerdere operatie.

Ik probeerde het diabetesmiddel Ozempic tegen zijn eetlust, maar ervoer juist meer honger en kwam aan, wat me deed besluiten te stoppen met die dure prikjes. Verder beschrijf ik hoe ik per ongeluk mogelijk een lokale brandweeractie veroorzaakte door in overtreding tuinafval te verbranden vóór de toegestane datum van 1 oktober.

Ten slotte reflecteert ik nog één keer op de Nederlandse politiek. Na het lezen van partijprogramma’s voelt ik me het meest thuis bij D66. Ik merk dat de extreme, polariserende reacties op mijn politieke stukken de stelling van Sander Schimmelpenninck over het regeren van de ‘domheid’ lijken te bevestigen, hoewel ik echt vindt dat dit zowel voor links als rechts geldt.

Dus klik gauw door en lees de wederom te lange blog.

Fijne dag verder.

De Nederlandse Paradox: Liever Gelijk Hebben Dan Het Land Leiden

De Grote Politieke Paradox: Liever Gelijk Hebben dan Leiden?

Nederland heeft een crisis van de uitvoerbaarheid. Woningnood, migratie en internationale spanningen schreeuwen om regie. Toch lijkt de Nederlandse politieke top – van Wilders tot Timmermans – te lijden aan een angst voor ‘vuile handen’. Ze prefereren de veilige tribune boven de bestuurstafel.

Is de politiek verlamd door de angst voor compromissen? En hoe verhoudt de ‘zorgvuldigheid’ van het midden zich tot de urgentie van de problemen?

Dit is een lange, maar noodzakelijke lezing. We ontleden de strategieën van de zeven grootste partijleiders en vragen ons af: wie is écht bereid het land te leiden? Lees waarom onze zoon Kenan zich soms volwassener gedraagt dan de gemiddelde Haagse politicus.

Scroll niet verder. Neem 10 minuten de tijd en lees de scherpe analyse die schuurt, maar niet polariseert.