Bininler is geen plaats die zich gemakkelijk prijsgeeft. Wie van Şuhut af de weg volgt, komt niet terecht tussen souvenirwinkels en volle terrassen, maar in een stil landschap van rotsen, velden en de wijde lucht van de Anatolische hoogvlakte. Toeristen rijden er vaak aan voorbij, niet wetend dat de bergen hier oude verhalen bewaren.

In de rotswanden liggen de Kaya Evleri verscholen: uitgehakte kamers, doorgangen en woningen uit de Romeinse en Byzantijnse tijd. Eeuwen geleden zochten mensen er beschutting; nu kijken dezelfde stenen zwijgend uit over het dal. Ze lijken te weten dat niet alles wat oud is, meteen een bestemming hoeft te worden.

Er was eens een muhtar die in Bininler mogelijkheden zag. Hij wilde het gebied bekender maken, bezoekers aantrekken en de oude rotswoningen een nieuwe toekomst geven. Maar in het dorp werd daar niet alleen enthousiast over gesproken. Want waar de een toerisme ziet, ziet de ander het land van zijn vaders: de hellingen waar het vee graast, de paden die altijd vrij zijn geweest en de rust die niemand in geld kan uitdrukken. Zo gaat het verhaal dat zijn grote plannen hem uiteindelijk zijn positie kostten.

Beneden tussen de heuvels ligt het meer. Geen oud bergmeer, maar een door mensen aangelegd waterreservoir, gemaakt om de akkers en velden van water te voorzien. Het is er niet gekomen voor de schoonheid, maar uit noodzaak. Toch heeft het water, tussen de droge hellingen en de verweerde rotsen, iets onverwacht moois gekregen.

Misschien is dat het bijzondere van Bininler: het probeert geen beroemde plek te zijn. Het is een dorp waar oud en nieuw, mens en natuur, geschiedenis en dagelijks leven nog naast elkaar bestaan. Waar een herder zijn dieren naar de weide brengt, terwijl boven hem de rotswoningen herinneren aan mensen die daar eeuwen eerder precies hetzelfde deden: leven van het land, onder dezelfde ruime hemel.

Selma, Kenan en ik zijn hier vandaag weer even geweest. Niet dat dat nu zo spannend is. Het licht bij wijze van spreke letterlijk in onze achtertuin. Maar we vinden het gewoon een mooi gebied om te bezoeken én…. Kenan en ik mogen hier graag foto’s maken. Eerst even een korte stop maken bij het meer dat net voor bij Ortapınar. En dan nog 10 minuten rijden door prachtige natuur naar Bininler.

Nieuwsgierig naar de foto’s die Kenan vandaag heeft gemaakt: klik dan HIER

Hieronder volgt de serie die ik heb gemaakt: