Dit is deel 7 van mijn serie over emigreren naar Turkije. Alle delen, en betrouwbare bronnen om zelf na te kijken, vind je op de pagina emigreren en wonen in Turkije.
Privacy bij de dokter in Turkije is bijna een vies woord.
De deur blijft open
Bij de dokter blijft de deur gewoon open, en andere patiënten lopen binnen terwijl jij gevoelige zaken met de arts bespreekt. Even wennen als je uit Nederland komt.
Een prik in de apotheek
Maar goed, het werkt ook de andere kant op, hahaha. Zelf ken ik weinig schaamte. Ik had een medicijn voorgeschreven gekregen dat met een injectie moest worden toegediend. Dan kun je naar het ziekenhuis, naar de afdeling Acil (spoed). Heb je geluk, dan heeft het ziekenhuis ook een aparte kamer voor dit soort zaken. Maar je kunt ook naar de apotheek, want de apotheker mag dit soort prikken ook geven.
Ik kwam binnen, en midden in de apotheek (ik was alleen) wilde ik gewoon mijn broek laten zakken, want ze moesten in mijn bil prikken. Genoeg plek daar, hahaha. Iedereen meteen in paniek, want dat was niet de bedoeling. Hahahaha.
Meer uit deze serie: lees ook het vorige en volgende deel, of bekijk alle delen over emigreren naar Turkije.
Over de schrijver: Roland Tel
Drent in Şuhut sinds 2021. Ik schrijf over het dagelijks leven, emigreren en fotograferen in Turkije, en alles wat ik hier zelf meemaak. Lees meer over mij.
Heb je naar aanleiding van dit verhaal een vraag, of wil je graag een samenwerking aangaan?
Neem dan even contact met mij op via het contactformulier.