Dit is deel 6 van mijn serie over emigreren naar Turkije. Lees ook deel 4 over geduld. Alle delen, en betrouwbare bronnen om zelf na te kijken, vind je op de pagina emigreren en wonen in Turkije.
Wennen aan Turkije kost tijd. Twee dingen waar ik zelf aan moest wennen: beslissingen die op het laatste moment worden genomen, en een aanbod in de winkel dat daar niet zo groot is als in Nederland.
Alles op het laatste moment
Net als bij de willekeur in het toepassen van de regels worden beslissingen hier vaak op het laatste moment genomen. Ook hier kun je mega gefrustreerd raken. Of beter nog: heel boos worden. Maar helpt dat? Nope. Wen eraan. Het is zoals het is. ’s Lands wijs, ’s lands eer.
Een voorbeeld. Je hebt hier een aantal dagen per jaar die verplicht vrij zijn, zoals het Suikerfeest en het Offerfeest. Soms vallen die zo dat het logisch zou zijn als de kinderen één of twee dagen extra vrij krijgen, zodat ze een hele week vrij zijn. Die dagen krijgen ze dan ook vaak, maar dat hoor je letterlijk de avond ervoor. Best lastig, want zo kun je zelf moeilijk iets plannen of een afspraak maken.
Eén soort doperwten
Turkije is een seizoensgedreven land. Op de markt vind je vooral de groenten waar het de tijd voor is, en soms is er van een groente gewoon één soort. In de kleinere supermarkten is het aanbod hetzelfde. Alleen in de grotere supermarkten is het aanbod wat groter. Ben je uit Nederland een schap vol keuze gewend, dan kijk je hier even anders. Wederom: ’s lands wijs, ’s lands eer.
Meer uit deze serie: lees ook het vorige en volgende deel, of bekijk alle delen over emigreren naar Turkije.
Over de schrijver: Roland Tel
Drent in Şuhut sinds 2021. Ik schrijf over het dagelijks leven, emigreren en fotograferen in Turkije, en alles wat ik hier zelf meemaak. Lees meer over mij.
Heb je naar aanleiding van dit verhaal een vraag, of wil je graag een samenwerking aangaan?
Neem dan even contact met mij op via het contactformulier.