Donderdagochtend, even voor elven. Camera om, een zak brokjes mee en een linkerheup die zijn mening al klaar had. Een heel ruim rondje rond ons huis dus, door Şuhut. Het werd 2,7 kilometer en 4.846 stappen. Ik was er ruim anderhalf uur mee bezig, waarvan ik er precies 50 minuten echt heb gelopen. De rest was kijken, bukken, fotograferen en wachten tot een kat besloot dat ik te vertrouwen was. De afstand is klein, het rondje is groot.
Wil je precies zien waar ik liep? Het rondje staat bij mijn andere wandelingen op Mijn wandelingen.

Een zandpad en een schoorsteen van olievaten
Ik begon op een zandpad tussen de populieren, met aan het eind een klein huisje dat precies op de goede plek stond. Daarna kwam een bochtige weg langs een stenen muur met herfstbomen. Mijn favoriet van de ochtend was de schoorsteen van olievaten, rood en groen, met een pluim rook erboven. Wat er is, wordt gebruikt, en het werkt kennelijk prima.

Pompoenen, een trekker en windmolens
Daarna kwam het veld met de pompoenen. Grote, groengrijze exemplaren in een rij op een afgemaaid veld, daarachter een rode trekker en op de bergrug de windmolens. Ik bleef er wat langer staan dan mijn heup leuk vond.
Minaretten en een zonnehalo
Onderweg stond er steeds wel een minaret in beeld. Twee met blauwe glazen punten die boven de populieren uitpiepten, en eentje tegen de zon in, met een halo eromheen. Dat zijn de momenten waarop je even vergeet dat je heup zeurt.

Katten, natuurlijk
Onderweg kwam ik ook de nodige katten tegen. Die kregen brokjes. Hoe zij erbij liepen zie je in mijn blog op rolandtel.nl: Zwerfkatten in Şuhut: het bewijsmateriaal.
Wil je alle foto’s van deze ochtendwandeling zien?

Over de schrijver: Roland Tel
Drent in Şuhut sinds 2021. Ik schrijf over het dagelijks leven, emigreren en fotograferen in Turkije, en alles wat ik hier zelf meemaak. Lees meer over mij.
Heb je naar aanleiding van dit verhaal een vraag, of wil je graag een samenwerking aangaan?
Neem dan even contact met mij op via het contactformulier.
