Dit is deel 19 van mijn serie over emigreren naar Turkije. Alle delen, en betrouwbare bronnen om zelf na te kijken, vind je op de pagina emigreren en wonen in Turkije.
Twee dingen waar je dagelijks tegenaan loopt als je naar Turkije verhuist: de taal en de post. Met beide heb ik mijn eigen ervaringen.
Turks leren: ik spreek het niet
Hahaha, de Turkse taal: dat is een dingetje. Ik ben een bètaman, dus talen leren is voor mij sowieso lastig. In het Turks komen klanken voor die je in het Nederlands niet hebt. Die kan ik gewoon niet uitspreken, vooral de keelklanken. Het Turkse alfabet heeft ook 29 letters, tegen 26 in het Nederlands.
Kortom: nee, ik spreek geen Turks. Selma zegt weleens dat ik één woord per jaar heb geleerd sinds we getrouwd zijn. Dat is op 6 juni 2008 gebeurd, dus we zijn nu 18 jaar getrouwd en ik ken ongeveer 18 woorden. En als ik het aandurf om een eenvoudig gesprek in het Turks te beginnen, praten ze zo snel terug dat ik het niet kan volgen. De meeste Turken spreken bovendien alleen Turks. Zonder Turks kom je dus een heel eind met gebaren, vertaalapps en geduld, maar je merkt het bij alles wat je moet regelen.
Post uit Nederland
Post is hier geen vast gegeven. De ene keer doet een ansichtkaart er twee weken over, de andere keer drie maanden. Soms staat de wind verkeerd en verdwijnt de post gewoon. En wij wonen aan de rand van het dorp. Het is ons al meerdere keren overkomen dat de post op het postkantoor blijft liggen omdat de postbode het te ver vond. We hebben het over 1,5 à 2 kilometer.
Pakketjes: duur en met invoerrechten
Pakketjes zijn nog lastiger. Ten eerste is verzenden vanuit Nederland erg duur geworden. En als het pakket in Turkije aankomt, moet je er vaak een flink bedrag aan invoerrechten over betalen. Volgens een artikel van AGBI heeft Turkije begin 2026 de vrijstelling van €30 voor goederen die per post worden verstuurd afgeschaft. Voor producten uit de EU geldt volgens datzelfde artikel nu 30 procent invoerrechten, voor producten van elders 60 procent. Regels voor pakketten veranderen vaak, dus controleer altijd de actuele situatie voor je iets laat versturen. Medicijnen en voedingssupplementen tot een bepaald bedrag vormen volgens het artikel een uitzondering.
Mijn tip: vraag mensen die op bezoek komen om kleine dingen mee te nemen in plaats van ze op te sturen.
Zelf nakijken
- AGBI: Turkey scraps duty-free allowance for non-commercial goods
- PostNL: pakket versturen naar Turkije
Regels en bedragen kunnen zijn gewijzigd. Stand van zaken: oktober 2026.
Meer uit deze serie: lees ook het vorige en volgende deel, of bekijk alle delen over emigreren naar Turkije.

Over de schrijver: Roland Tel
Drent in Şuhut sinds 2021. Ik schrijf over het dagelijks leven, emigreren en fotograferen in Turkije, en alles wat ik hier zelf meemaak. Lees meer over mij.
Heb je naar aanleiding van dit verhaal een vraag, of wil je graag een samenwerking aangaan?
Neem dan even contact met mij op via het contactformulier.
