“Ik denk dat ik volgende week de volgende opdracht ga oppakken.” Nou, ik had er gisteren zo veel schik in, ik ben vandaag gewoon verder gegaan met opdracht 2. “Eem stap dichter bij”
Doe een stap dichterbij, en de wereld onthult haar mooiste details.
Laat ik gelijk even een veel gemaakte denkfout uit de wereld proberen te halen. Doe een stap dichter bij, dichter bij je onderwerp. Dus niet in zoomen maar fysiek een stapje voorwaarts doen. De eerlijkheid gebied te zeggen dat ik van nature een luie fotograaf ben. Als ik uit de auto kan fotograferen, waarom zou ik dan uitstappen?
Maar door een stap dichterbij te doen hebben we het niet gelijk over “Macro Fotografie” Al komt het wel in de buurt. Macrofotografie draait om het heel dichtbij vastleggen van kleine onderwerpen, zoals insecten, bloemen of structuren. Het doel is om een onderwerp op ware grootte of groter op de camerasensor te tonen, waardoor details zichtbaar worden die je met het blote oog vaak mist. Daarbij zijn scherpstelling, licht en een rustige achtergrond extra belangrijk.
Detailfotografie lijkt erop, maar is breder: je fotografeert een interessant deel van een groter onderwerp zonder dat er sprake hoeft te zijn van echte vergroting. Denk aan de nerven van een blad, een handvat van een oude deur of een stukje textiel. Een macrolens kan hierbij handig zijn, maar is niet noodzakelijk.
Het voornaamste verschil zit dus in de schaal. Bij macrofotografie staat de technische vergroting centraal; bij detailfotografie gaat het vooral om het kiezen en benadrukken van een klein, visueel sterk onderdeel. Beide vormen nodigen uit om aandachtiger naar de wereld om je heen te kijken. En deze opdracht draait dus om “Detail fotografie” Voor mij als ‘luie fotograaf’ dus een extra uitdaging.
En ook voor de invulling van deze opdracht ben ik gewoon thuis gebleven hahaha. Toch weer die luie fotograaf.
Naast dat onze zoon Kenan gek is van voetbal (Galatasaray en daarnaast FC Groningen zijn hier in huis prominent aanwezig) is hij een fanatieke basketbal speler. Er liggen hier dus ook wel een paar basketballen in verschillende hoeken van zijn kamer.
Naast het leidend voorwerp zijn ook de sportattributen van onze zoon dankbare onderwerpen om te fotograferen.
En wat is de precieze beschrijving van de opdracht:
De opdracht. Kies iets om te fotograferen. Loop erheen. En loop dan nog een stap door. Fotografeer dan pas.
Waar het echt om gaat. Fysiek dichterbij komen dwingt je te heroverwegen. Je ziet ineens details die je op afstand niet zag. Je merkt of het onderwerp de aandacht wel houdt op die afstand. Vaak besluit je: nog dichterbij. Of juist niet. Beide zijn een bewuste keuze, en dat is de winst.
Gebruik geen zoom voor deze opdracht. Zoomen is een compositiekeuze uit de leunstoel. Lopen dwingt je perspectief te veranderen, en dat is precies het punt.
Goed, die basketbal is dus een mooi onderwerp om er omheen te lopen. (ja ja, deze luie fotograaf hoefde dus niet ver te lopen) Bovenstaand het resultaat van de bal. Door de foto’s van dichtbij zag ik ineens hoeveel profiel zo’n bal heeft.
Dus klaar…. hmmm toch nog maar even verder kijken. Wat kan ik nog meer verleiden om voor mijn lens te verschijnen. Selma? Hahahaha neeee, die wil dan wel steeds vaker op de foto maar boven al is ze een dame. EN een detail fot van het gezicht van een vrouw is redelijk confronterend. Dus laten we dat niet doen. Maar ik heb hier nog andere dames rond lopen….
[klik even op de foto voor het beste resultaat]
Hahahaha en ook hier geldt dat de dames liever niet op de foto wilde. En al helemaal niet van dicht bij. Maar goed, geduld…. En ik moet zeggen dat ook hier wel weer verrassende resultaten zichtbaar zijn. De kammen van zowel de hanen als de hennetjes hebben een zeer onregelmatige kam. En ze hebben allemaal heel veel pukkeltjes. Tenminste, iets wat er op lijkt.
Maar hé, de baas is bij de kippen aan het fotograferen…. en ik dan? Onze Junior werd zowaar een beetje jaloers. Dus van hem ik ook wat foto’s gemaakt. En ook bij hem heb ik nieuwe dingen ontdekt. Kijk eerst maar eens naar onderstaande foto’s:
Als je kijk naar de foto van alleen zijn neus lijkt hij bijna op een bruine beer…. Grappig hè, tenminste dat vond ik.
Maar goed, toen ik toch in de tuin was heb ik daar even om me heen gekeken.
En naast de opkomende herfstkleuren hebben we 1 zonnebloem. De rest is helaas niet opgekomen. Maar… wel een mooie. Maar goed, hoe dicht je ook bij komt om te fotograferen…. je haalt de bloem er wel uit. Maar van al die kleuren in de natuur wordt ik wel erg blij.
Goed, opdracht 3 is een voor mij uitdagende…. Fotografeer een stilleven dat er al is. Iets wat toevallig zo ligt. Geen enkel object verplaatsen. Ik heb werkelijk geen idee. Ik wil niet vals spelen dus het wordt aan de wandel met mn camera om de nek en kijken….
Roland in Turkije 