
Merhaba en goedemiddag. We zijn weer thuis na een heerlijke vakantie in Özdere. En wouw, er is zo veel te vertellen, maar zo weinig te zeggen. Volgens mij hebben we een goede, rustige en vooral ontspannende vakantie gehad. Tijdens onze vakantie is er verschrikkelijk veel gebeurd. De coronabesmettingen stijgen explosief in Nederland met een ongekend hoog reproductiegetal van bijna 3, Peter R. de Vries is in zijn hoofd en borst geschoten en na een paar dagen overleden, en Limburg, België, Duitsland en Luxemburg staan voor grote delen onder water…. En wij? Wij hadden het vooral erg warm, met temperaturen ver boven de 40.
Ruzie in de rij voor de tweede prik
Gek hè, ik heb zo veel verhalen in mijn hoofd. Zoveel dingen die ik met jullie wil delen, maar ik denk dat er kortsluiting is ontstaan door de warmte. Of door de 2e BioNTech-prik die ik vanmorgen heb gehaald ;-) Ik moest wel lachen. Waar ik laatst in het ziekenhuis bijna slaande ruzie had met een andere patiënt (naar later bleek een klantje van de psychiater), stonden we nu in Şuhut netjes in de rij voor onze prik (Selma mocht ook gelijk voor haar tweede) en toen sloeg voor ons de vlam in de pan. Twee kerels vonden elkaar niet aardig en de één liet dat even héél duidelijk weten aan de ander (en aan iedereen die onder gehoorafstand stond). Twee volwassen kerels die stonden te schreeuwen als een stel viswijven. Best humoristisch om te zien.
Hoogtepunten: Efeze, Şirince en het huis van Maria

Een paar hoogtepunten uit onze vakantie. We hebben Monique vd Plas en haar familie ontmoet. (Wat een lieve mensen!) We hebben het eeuwenoude plaatsje Efeze bezocht. Ondanks dat Selma en ik hier al vaker waren geweest (in even warme omstandigheden), blijft het een indrukwekkende plaats.
Efeze is een van de best bewaarde antieke steden ter wereld en was in de Romeinse tijd een bruisende haven- en handelsstad met tienduizenden inwoners. Als je tussen de ruïnes door slentert, kun je je nauwelijks voorstellen hoe levendig het hier ooit was, met marmeren straten, fonteinen en grote openbare gebouwen. Wat het extra bijzonder maakt, is dat je in de opgravingen de sporen ziet van allerlei volken die hier hun stempel hebben gedrukt, van Grieken en Romeinen tot Byzantijnen. Wie een vakantie in de regio Izmir plant en van cultuur houdt, moet Efeze echt gezien hebben.

Ook hebben we een eeuwenoud wijndorpje bezocht, genaamd Şirince. (Şirince is een dorp van 600 inwoners in de provincie İzmir, Turkije, ongeveer 8 kilometer ten oosten van de stad Selçuk en ongeveer 8 kilometer van Efeze. Het gebied rond het dorp heeft een geschiedenis die teruggaat tot de Hellenistische periode.) Prachtig dorpje, schitterende weg ernaartoe. Een flinke wandeling naar boven, maar absoluut de moeite waard!
Daarnaast ben ik 2 keer naar de Turkse hotelkapper geweest. Dit is een beetje een traditie geworden, hahaha. En ondanks dat hij erg grappig was, was hij niet een van de betere kappers. Maar ach… ook dit hoort bij ons avontuur. En we hebben het huis van Maagd Maria bezocht. Ik moet zeggen dat ik het erg indrukwekkend vond. Hier ontmoet de religieuze wereld de wereld van de toeristen… en dan blijft er niets anders over dan serene rust.
Luieren aan het zwembad
Tja, en verder hebben we vooral een hoop niets gedaan. Heerlijk geluierd aan de rand van het zwembad. Genieten van en met elkaar, lekker luieren in de zon en in de warmte. Het enige was dat ik door de warmte echt geen zin had om erop uit te trekken om te gaan fotograferen. Zelfs ’s nachts koelde het niet echt af. Met temperaturen van ’s nachts boven de 25 graden was ik erg blij met de airco in onze kamer, al gaf dat weer andere problemen. Op het laatst had ik moeite om op te staan omdat mijn spieren en gewrichten gingen protesteren door de kunstmatige koelte. Hieronder volgen een aantal kiekjes die we voornamelijk met onze telefoon hebben gemaakt.
Terug naar de orde van de dag
En nu gaan we weer over tot de orde van de dag. Zoals eerder genoemd hebben we vanmorgen onze tweede covidvaccinatie gehaald. Daarna zijn we nog even over de markt geslenterd. Straks wil ik nog even op zoek naar velden met zonnebloemen, die hier in de buurt schijnen te staan. Scouten of ik een mooie compositie kan vinden voor een sunset shoot (zonsopkomst is me nu nog wat te vroeg, hihihi). Selma wil vanmiddag nog wat voorbereidingen doen voor het Offerfeest dat morgen begint. Vanaf morgen tot en met vrijdag hebben we dus feest: de hele familie bezoeken en tussendoor de visite ontvangen die hier komt. En niet te vergeten…. eten, veel eten.
Ik moet ineens denken aan gisteren. Toen was er een storing in het waternet en zaten we zomaar 1,5 uur zonder water. Ik wilde deze blog eigenlijk daarmee beginnen: een klaagzang over hoe onhandig het is om zonder water te zitten. Maar dan krijg ik een berichtje van ‘mijn broeder van een andere moeder’ Bas dat zij momenteel al meer dan 13 uur zonder water zitten. Dan houd ik maar heel gauw mijn mond en tel ik mijn zegeningen.
Bezoek, Offerfeest en een nieuw schooljaar
En wat gaat de nabije toekomst ons brengen? Woensdag komt Selma’s nichtje met haar man op bezoek bij haar moeder (de zus van Selma). Aangezien die tegenover ons wonen, mogen wij ze vast binnenkort ook in ons huis begroeten. Begin augustus komt Selma’s broer, samen met zijn lieve gezin, uit Nederland op vakantie en half augustus komen ze op bezoek in Şuhut, Inşallah. Daar kijken we erg naar uit. Het plan is om, als zij weer weggaan op weg naar Nederland, nog een weekje vakantie te pakken. Lekker in een hotelletje in de buurt van Alanya/Antalya, of in ieder geval die kant op (iemand nog tips?). Dan begint Kenan op 31 augustus alweer met school. Als we goed zijn ingelicht, beginnen ze eerst met een kennismakingsweek: wennen aan de volgende school.
Nou lieve mensen, nu zijn jullie weer op de hoogte van onze avonturen. Ik wens jullie een fijne week. Wees verstandig, gebruik je verstand en blijf gezond.
Lees ook: Ken je dat verhaal van de prik die Selma kreeg…? Over de eerste prik en de grotten bij Şuhut.

Over de schrijver: Roland Tel
Drent in Şuhut sinds 2021. Ik schrijf over het dagelijks leven, emigreren en fotograferen in Turkije, en alles wat ik hier zelf meemaak. Lees meer over mij.
Heb je naar aanleiding van dit verhaal een vraag, of wil je graag een samenwerking aangaan?
Neem dan even contact met mij op via het contactformulier.























